Nu wij terug zijn van een heel bijzondere reis naar het werkgebied van Stichting Ziteya willen wij, zoals beloofd, graag onze ervaringen met u delen.

Wat was het een fijn gevoel om al die blije, optimistische mensen (weer) te ontmoeten en wat was het goed om de voortgang van onze, nee jullie, projecten te zien. Immers zonder jullie steun was deze vooruitgang er niet geweest.

Als eerste bezochten we het dorp Chimuriwo. In dit dorp worden de kippen-, geiten- en fruitbomenprojecten door een heel actief dorpscomité begeleid. Een voorbeeld voor veel andere dorpen. Een van de inwoners vertelde dat hij uit de vijf kippen die hij twee jaar geleden had ontvangen er inmiddels 156 had gefokt. Uit de opbrengst heeft hij 1000 meter slang kunnen aanschaffen. Met deze slang wordt water aangevoerd van een hogerop gelegen riviertje. Hij, maar ook zijn buren, kunnen nu altijd hun tuin besproeien.

Ons tweede bezoek was aan Nyakatsapa High School. Dit is de school waar we de start van een viertal vakopleidingen ondersteunen. Bij ons bezoek werden de resterende spullen voor de opleiding Textile and Design overgedragen aan de schoolleiding en lieten deelnemers aan de cursus zien hoe rokken voor schooluniformen werden genaaid. De opleiding wordt niet alleen gevolgd door leerlingen van deze school maar inmiddels zijn ook 3 volwassenen met de training gestart.

Ook de cursus Welding and Metal (lassen en metaalbewerking) is onlangs gestart. De leerlingen waren doende om kapot schoolmeubilair te repareren.

De grootste uitdaging voor Nyakatsapa High School is de stroomvoorziening. Voordat de, door de school gewenste, opleiding Food and Design (waarvoor een oven nodig is) kan worden gestart, zal dit probleem moeten worden opgelost.

Bij ons bezoek aan Mwoyoweshumba werden door een aantal bewoners kippen overgedragen aan nieuwe deelnemers in het kippenproject. We werden begroet door zingende en dansende vrouwen. We waren diep onder de indruk hoe georganiseerd en gestructureerd de overdracht plaatsvond. Nauwkeurig werd vastgelegd door wie en hoeveel dieren werden overgedragen. Ook hier weer een comité dat alles regelde.

Diezelfde dag bezochten we een gemeenschappelijk groentetuin. Weer zang en dans. De tuin wordt gerund door ca. 50 vrouwen. De vrouwen voelen zich gezamenlijk eigenaar van dit project. Uit de opbrengsten wordt door elke deelnemer 5 Usd per maand in een pot gestort. Uit die pot kunnen in noodgevallen behoeftige dorpsgenoten van, bijvoorbeeld, eten worden voorzien.

Als laatste waren wij uitgenodigd door de Chief van het district Mutasa (200.000 inwoners). Enige jaren geleden had ik hem, toen hij deze functie nog niet had, al ontmoet. De ontvangst was allerhartelijks.

Het was nuttig om met hem de uitdagingen, waar de mensen in zijn district mee moeten dealen, te bepreken. Er werden nuttige adviezen gegeven en er werd waar mogelijk hulp toegezegd.

Alles bij elkaar een zeer nuttige en hartverwarmende reis naar onze vrienden in Zimbabwe.